دوشنبه پنجم اسفند 1387
کنکورد و کنکوردسکی
کنکورد:
کنکورد یک هواپیمای بال مثلثی نوک تیز با چهار موتور المپیوس بود که در یک مرکز بمب افکن های استراتژیک به نام Avro Vulcan ساخته شد.
کنکورد اولین هواپیما با سیستم هدایت کنترل با سیم (Fly-by-wire) است. طراح اصلی که بر روی پروژه ی کنکورد کار می کرد پیر ساتر (Pierre sater) به همراه وکیل و نماینده اش سِر آرچیبالد راسل بود.
کنکورد از 21 ژانویه 1976 در مسیر لندن-بحرین و پاریس- ریو عملیاتی شد و به حمل و نقل مسافر پرداخت و تا 26 نوامبر 2003 در خطوط مختلف هوایی خدمت کرد و سپس بازنشسته شد.
کنکورد می توانست با سرعت کروز 2.02 ماخ (2140 کیلومتر بر ساعت) و با حداکثر ارتفاع کروز 18300 متر (60000پا) پرواز کند که چیزی در حدود دو برابر سرعت هواپیماهای متعارف است. سرعت فرود آن نیز نسبتاً زیاد و در حدود 298کیلومتر بر ساعت (185 مایل بر ساعت) بود.
کنکورد پیشگام داشتن تکنولوژیهای زیادی است:
* بالهای مثلثی نوک تیز
* ورودی هوای متغیر بوسیله ی کامپیوتر
* پرواز فراصوتی
* تنظیم فشار موتور با سیم
* دماغه ی خم شونده برای بهبود دید در هنگام فرود
* ساخته شده به طور عمده از آلومینیم به منظور کاهش وزن
* استفاده از خلبان و گاز (Throttle) اتوماتیک به طور کامل از لحظه برخاست تا لحظه فرود
* کنترل کامل با سیم در تمامی قسمتها
* و...
مشکلات اصلی در طی برنامه طراحی:
در طی طراحی کنکورد مشکلات زیادی از جمله موتورها، مسئله ی حرارت، مسائل ساختاری، برد مسافت پروازی و... وجود داشت که همگی حل شدند.
مشکل موتور: کنکورد برای اقتصادی بودن به موتورهایی نیاز داشت که با بالاترین کیفیت، حداکثر مسافت را بپیمایند. برای بهینه سازی پرواز فراصوتی، موتورهای توربوفن در نظر گرفته شده بودند، ولی به علت نیروی پسای زیاد استفاده نشدند. توربوجتها بهترین نوع موتور شناخته شدند.
مسئله ی حرارت: در کنار مشکل موتور، گرمترین قسمت بدنه در تمامی هواپیماهای فراصوتی، دماغه ی آن است. مهندسین می خواستند از (Duralumin) آلومینیوم در تمام بدنه هواپیما استفاده کنند که هم قیمت مناسبی داشت و هم به آسانی ساخته می شد. حداکثر دمای قابل تحمل آلومینیم در طول زندگی هواپیما 127 درجه سانتی گراد است که باعث شد سرعت به 2.02 ماخ محدود شود.
برد مسافت پروازی: کنکورد به بالاترین برد مسافت یک هواپیمای فراصوتی نیاز داشت تا بتواند فاصله ی لندن تا نیویورک را بدون توقف پرواز کند. این مسئله با بهینه سازی موتورها در سرعت فراصوتی، طراحی دقیق بالها، بالاترین ظرفیت سوخت ممکن و دیگر مسائل دقیق طراحی و مهندسی به دست آمد.
مشخصات فنی کنکورد در یک نگاه:
- خدمه: 3 نفر
- ظرفیت: 92 تا 120 نفر (حداکثر 128 نفر)
- طول: 61.66 متر
- فاصله ی دو سر بال: 25.6 متر
- ارتفاع: 12.2 متر
- مساحت بال: 358.25 مترمربع
- پیشرانه: چهار موتور رولزرویس/ سِنکما المپوس 593 توربوجت با رانش 32000 پوند بدون پس سوز و 38050 پوند با پس سوز
- حداکثر وزن برخاست: 186880 کیلوگرم
- حداکثر سرعت: 2.2 ماخ (2330 کیلومتر بر ساعت)
- حداکثر سرعت کروز: 2.02 ماخ (2125.2 کیلومتر بر ساعت)
- برد پروازی: 7250 کیلومتر
منبع: http://en.wikipedia.org/wiki/Concorde
***
Tu-144 Charcher (اسب جنگی ملقب به کنکوردسکی):
چارجر یک هواپیمای مسافربری فراصوتی بود که تحت مدیریت دفتر الکسی توپالف (1925-2001) در شوروی ساخته شد.
در غرب به دلیل ظاهر و صدایش که شبیه کنکورد بود، به کنکوردسکی (Concordski) معروف شد.
نمونه ی اولیه ی کنکوردسکی در 31 دسامبر 1968 در نزدیک مسکو و دو ماه قبل از کنکورد به پرواز در آمد. در 5 ژانویه 1969 کنکوردسکی دیوار صوتی را شکست و در 15 جولای همان سال به اولین هواپیمای حمل و نقل تجاری با سرعت متجاوز از 2 ماخ تبدیل شد.
کنکوردسکی در 26 دسامبر 1975 وارد خدمت شد و به حمل نامه و بار بین مسکو و آلماآتا (Alma-ata) پرداخت و در نوامبر 1977 سرویس دهی به مسافران را آغاز کرد. این سرویس دهی همچنان ادامه داشت تا اینکه اولین Tu-144D در حین آزمایش با شکست مواجه شد که منجر به نابودی خدمه ی آن شد و در نتیجه مأموریت کنکوردسکی برای حمل مسافر لغو شد. در کل 16 فروند Tu-144 ساخته شد: یک نمونه اولیه، یک نمونه پیش از تولید، نه فروند Tu-144 Sreg 77102-110 و پنج فروند Tu-144D-reg77111-115. حداقل بایستی یک فروند هم برای آزمایشات زمینی استاتیکی به موازات نمونه اولیه وجود داشته باشد.
منبع: http://amiserablelife.blogspot.com/
تاریخچه ی کنکوردسکی:
کنکوردسکی تنها یکی از دو نسل اولیه ی حمل و نقل تجاری فراصوتی است که وارد خدمت شد. بالهای صاف و مثلثی آن زاییده تصور طراح مشهور روسی (آندریا ان. توپالف)، کسی که مراحل ساخت Tu-144 را به عنوان طراح عمومی دنبال کرد، است.
پیش نمونه کنکوردسکی در 31 دسامبر 1968، دو ماه قبل از کنکورد به پرواز در آمد. در اول نوامبر 1977 در خطوط هوایی روسیه برای خدمت مسافربری استفاده شد که از مسکو به آلماآتا قزاقستان پرواز داشت. برد کوتاه و دیگر مشکلات باعث ادامه ندادن به پروازهای مسافربری پس از 102 پرواز شد. در مقابل کنکورد شروع به حمل و نقل مسافر و بار بر فراز اقیانوس اطلس توسط خطوط هوایی انگلیس و فرانسه در ژانویه 1976 شد.
منبع:
http://www.nasa.gov/centers/dryden/news/FactSheets/FS-062-DFRC.html
مشخصات فنی کنکوردسکی در یک نگاه:
خدمه: 3 نفر
ظرفیت: 120 تا 140 مسافر، ولی به طور نرمال 70 تا 80 نفر
طول 65.5 متر
فاصله ی دو سر بال: 28.8 متر
ارتفاع: 10.5 متر
مساحت بال: 438 متر
وزن خالی 85000کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست: 180000کیلوگرم
پیشرانه: چهار موتور Kolesov RD-36-51 با حداکثر رانش 44122 پوند
حداکثر سرعت: 2.35 ماخ (2500 کیلومتر در ساعت)
حداکثر سرعت کروز: 2.16 ماخ (2300 کیلومتر در ساعت)
برد پروازی: 6500 کیلومتر، 2920 کیلومتر با روشن کردن پس سوز به طور کامل.
منبع: http://en.wikipedia.org/wiki/Tupolev_Tu-144
