هوانوردی

هوانوردی و پیشرفتهای آن

فاکس بت یک شاهکار واقعی برای ارتفاع در پرواز زیاد است. چندین نوع متفاوت از این هواپیما وجود دارد: A-basic intercepter، B-reconnaissance (شناسایی)، Cهواپیمای آموزشی دونفره، مدل D شناسایی با رادار اصلاح شده و مدل E. هواپیمای فاکس بت A در اصل برای مقابله با تهدیدهای هوایی در ارتفاع بالا طراحی شده بود که تغییر کرد و به فاکس بت E با قابلیت های بهینه پرواز در ارتفاع پایین تبدیل شد که بعضی از این توانایی ها با Flogger (فلاگر) قابل مقایسه است.

هواپیمای دارای 2 موتور توربوجت و مدخل مستطیلی شکل بزرگ در زیر کاناپی (Canopy) و جلوی ریشه ی بالهاست. اگزوز دوتایی وجود دارد. بدنه محکم و دراز به سمت دماغه کشیده شده است. هواپیما مثل یک جعبه از دماغه تا بخش انتهایی است. کاناپی حبابی است، در قسمت دم دو سکان عمودی وجود دارد. بالها قابلیت بیشترین حمل بار را دارند و به سمت عقب خم شده اند.

اصل پرواز بر روی تکنولوژی لامپ خلأ است، نه ترانزیستور. به هر حال تجهیزات الکترونیکی میگ 25 در غر ب به تمسخر گرفته شدند. بیشتر کارشناسان دریافتند این ابتکار کاملاًَ تمرینی برای استفاده از لامپ خلأ با تکنولوژی ترانزیستوری مقایسه شده و آنها کمتر مستعد ارتباط با جنگ افزارهای اتمی بودند و بیشتر جنبه ی کابردی دارند، به هر حال لامپ خلأ به آسانی با کنترلهای شمالی فرودگاه جایگزین می شدند، جایی که قطعات ترانزیستوری پیچیده ممن بود کاملاً در دسترس نباشند.

Mig-25 و تمام هواپیماهای شوروی برای سخت ترین شرایط ممکن طراحی شده اند، این در حالی است که میگ -25 یک جنگنده ی خطی شکل است که برای ارتفاع زیاد، مأموریت با سرعت زیاد و مانور دادن و اجرای عملیات در ارتفاع کم ایفای نقش می کند.

میگ 25 در اصل در مقابل A-12  طراحی شد، نه در برابر XB-70.

در 13 آوریل 1972، میگ-25 به شکل عملیاتی وارد نیروی هوایی شوروی شد. میگ -25 قادر به اجرای عملیات استثنایی زیادی بود از جمله: حداکثر سرعت 3 ماخ و سقف پروازی 90000 پا (27000متر). برخی معتقدند که میگ-25 در برابر Sr-71 طراحی شد، یا برای ترساندن آن یا حداقل ترساندن هواپیماهای با ارتفاع بالا و سرعت زیاد. به هر حال مانورپذیری، برد پروازی و پتانسیل درگیری نزدیک و... میگ-25 به شدت محدود است. حتی سرعت فوق العاده زیاد آن هم مشکل دارد: اگرچه نیروی رانش موتور برای دستیابی به سرعت 3.2 ماخ کافی است، یک محدود کننده سرعت 2.8 ماخ باید از انهدام و نابودی موتور جلوگیری کند. حتی با وجود آن محدود کننده، به درجه بالایی از مهارت خلبانی نیاز است تا اهرم Throttle را به سرعت 2.8 ماخ، بدون فشار بیش از حد به موتور برساند.

البته حد مانورپذیری میگ-25 هنوز بهتر از هواپیمای ناتو، Sr-71 مطرح می شود. امریکایی ها در سال 1973 بر فراز اسرائیل، میگ-25 را با سرعت 3.2 ماخ به پرواز درآوردند که گفته می شود هر دو موتور میگ مزبور از بین رفت.

در 1976 افتخارات و شکستهای میگ-25آمد، در 6 سپتامبر آن سال، یک خلبان PVO، ویکتور بلنکو، در پرواز شکست خورد و میگ -25 آن در فرودگاه ژاپن به زمین نشست. اگرچه هواپیمای ویکتور بلنکو به USSR (شوروی) بازگشت، اما این اولین تجزین و تحلیل توسط خارجی ها بود که بر روی میگ-25 صورت گرفت و آمریکایی های بعد از 67 روز هواپیما را به شکل قطعه قطعه به شوروی بازگرداندند.

در حدود 1190 فروند میگ-25 تا قبل از پایان تولید آن تا سال 1984، تولید شد و به کشورهایی مثل الجزایر، بلغارستان، مصر، هند، عراق، لیبی و سوریه هم فروخته شد. تعداد نسبتاً کمی از آنها هنوز هم عملیاتی و در حال خدمتند.

 

منبع: http://www.vectorsite.net/avmig25_1.html

 

رکوردها:

میگ-25 در سال 1967 به سرعت 1853.61 مایل بر ساعت (2982 کیلومتر بر ساعت) دست یافت و بیش از یک دهه آنرا حفظ کرد تا اینکه Sr-71 با سرعت 2016 مایل بر ساعت (3244 کیلومتر بر ساعت) آنرا شکست.

در 25 جولای 1973 یک فروند Ye-266 با استفاده از بدنه ی میگ-25 اما موتورهای قوی تر، رکورد ارتفاع 118867 پا (36320 متر) را به دست آورد.

در 31 آگوست 1977 رکورد قبلی به وسیله ی یک فروند Mig-25E شکسته شد و به ارتفاع 123524پا (37650 متر) تغییر پیدا کرد.

 

منبع: http://amiserablelife.blogspot.com/

 

نکته 1: احتمالاً هواپیمایی که امریکا به پرواز در آورد، همان هواپیمایی است که در ژاپن فرود آمد.

نکته 2: احتمالاً Ye-266 توسط خود شوروی ساخته شد.

 

مشخصات فنی میگ-25 در یک نگاه:

پیشرانه: دو موتور  Tumansky R-15B-300 afterburning turbojets

سازنده: Mikoyan-Gurevich

خدمه: یک نفر

حداکثر سرعت: 2.83ماخ

طول: 19.75 متر

فاصله ی دوسر بال: 14.01 متر

ارتفاع: 6.1 متر

سقف پروازی: 24400 متر

برد پرواز: 1730 کیلومتر

 

منبع: http://en.wikipedia.org/wiki/Mig-25

 

 

نوشته شده توسط پیام امینیان در 9:46 |  لینک ثابت   •