پرواز کن.زمان کوتاه و تنگ و آرزوها بلند و فراخ.انتظار را کنار بنه پس باید پرید.به پرواز در آ. ای کاش ها را فراموش کن آسمان تورا می خواند به نزدیکش برو.از لابه لای ابر ها بگذر فرشته هارا نگاه کن به تو می نگرند با نگاهی حسودانه و آکنده از پرسش: "آدمیزاد ها چگونه پرواز می کنند بدون هیچ بال و پری ؟؟؟ "